Hieraan dacht ik toen ik het evangelie las voor komende zondag 23 februari. Goed doen is de rode draad in de woorden die Jezus spreekt in dit Evangelie van Lucas 6,27-38.
Maar het vraagt nogal wat van ons mensen. Het is meer geven dan nemen. Wat gevraagd wordt in dit Evangelie is in de praktijk moeilijk. Mens zijn en hierin christen zijn doet mij denken aan wat ik in de toen nog zo geheten bewaarschool leerde van de zusters: “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet”.
Wij willen allemaal graag dat het ons goed gaat. Goed gaat in alle opzichten. Maar in dat het ons goed gaat wordt ook gevraagd dat goede te delen. In ons mens zijn stellen wij hierin vaak voorwaarden. Jezus stelt geen eisen, geen voorwaarden. In onze wereld worden die voorwaarden om tot een akkoord te komen vaak wel gesteld. En dat is meestal om er zelf beter van te worden.
“Bemin je vijanden, geef als de ander u iets vraagt, wees barmhartig, oordeel niet. Geef en u zal gegeven worden”. Dit mag, zo zegt het Evangelie, niet alleen bij woorden blijven. De weg gaan die Jezus ging is een gave, maar ook een opgave. Jezus leefde ons dat voor. Bidden voor zijn vijanden, vergevend ten einde toe. De weg die Hij ging was de enige weg voor Hem om tot een betere wereld te komen.
Zijn boodschap: geweld, haat en liefdeloosheid kunnen doorbroken worden. Hij houdt ons hierin een spiegel voor, door geen kwaad met kwaad te vergelden. De maat die gij gebruikt, zegt Jezus, zal men ook voor u gebruiken. Dus toch?
Wie goed doet goed ontmoet.
Willy Rekveld, parochievicaris
